TINAZ

Dağ üstünde dağ ve üstünde güneş

Esinti kavalı kuşlarda telek

Bu irtifa, çoban yalnızlığa eş

Yedi göğün merası bu dağda tek



Yükseldikçe azalan bu hava mı

Ya seyrelen atomları mı nefsin

Işıkların örülen billur camı

Görülür mü serencamı evrenin?



-Sabahtan uğradım bir güzele



Güzele uğramak hep sabahları

Ateşli uykularda renkler akşam

Duyulur çamların iğne ahları

Tün damarları kesildiğinde, gam!



Kar ıslıklarıyla bezenir çiçek

Ahestedir damarlarda cansuyu

Dolanıp büyütür şehvet ve istek

Saldırıp içer bengi su kuyuyu 



-Ak ellerin boğum boğum kınalı



Unuttu suyu içeli adını

Ak eller al eller ve kara yazgı

Karıncalardır kemirir yadını

Yegane şey kalır geriye, kalgı!



Şahlanır ya eller mahmuzsuz at

Deler tüllerin’ ipek libasların

Kıraç bulutları al önüne kat

Belki yağdırır gövdesine yârın



-Dedim gider misin dedi yolumdur



Nerden gelir ağarır bu yol ve gök

Neden utkudur burada yenilgi

Sonsuz yapraklar türetir sonsuz kök

Şahlanıp durur dalgalarla ilgi



İlgi, gayesi kördüğüm toprağın

Çobandır güder durur tarlaları

Ekin biçilir başlarıyla dağın

Kalır geri esriklik tınazları