Verlaine’in “Sagesse (Hikmet)” kitabındaki şiirleri tercüme ediyorum, tefrika hâlinde yayımlayacağım, buyurun bu ilki:
Hece vezni için telaffuz notları:
Kalın ve kimi durumda ince voyellerden sonra gelen “ğ” harfi, bilindiği üzere yeni bir hece doğurmuyor, ondan önceki heceyi uzatıyor. Misal: “Demir parmağın soğuk dokunuşuyla basetti” mısraındaki “parmağın” üç hece değil, bilakis iki hecedir (parmaan).
Fakat İstanbul Türkçesi’nde “yüreğimin” sözcüğündeki “ğ” harfi, “y” diye telaffuz olunmakta; bu bir hece teşkil eder.
Bunları gözeterek okunduğunda14’lü hece vezni sağlanmakta.
Böyle Olmasın da! 
Yorum bırakın