Şiirin ne olduğunu bilmiyorum ama bunun estetik bir uğraş olduğuna tüm kalbimle inanıyorum. Estetik zevk ise deneyimlerin şairde
yoğunlaştırılmış hallerinin okuyucuya sözel tasviri. Şairin göğsündeki bulutsu göklerde yatan bize ait olanın bulgulanması, şiiri
mümkün kılar. Bu bulgulanma ise dil ile hayat bulur. Dilin pınarlarını kendinden dirilten şair, kendi dirilttiği pınarların
içinde tekrar ve tekrar ve tekrar yıkanır. Gökten yere inip tekrar göğe ağan işte bu akisler ve sedalardan başka nedir?

“Hoş gedilmez doluluğu, nuru yerden göğe ağar”

“Benim yüzüm yerde gerek, bana rahmet yerden yağar”