Kategori: Emk
-
-
-
-
Reddimiras
Buruşuk tenli bir kadın buruyorduHarmanisinin kollarınıKoşturmakla yorgun ayaklarıSürerdi geceyiKendinden uzağaOnun hiç uykuları olmamıştıBin çocuklu gibi emzirmiştiEline geçen ne varsaO büyüttü bu odayıOnun elinde yeşerdiBalkon köşelerininYeşil ayrıksı otlarıBilmezdi hiç Bilemezdi Neler olduBeş yüz yıl önceUmrunda da değildi Birinci meclis falanBir kedi ölüsü gibiTarardı sadeceKocasının yorgun SaçlarınıBir ölü gibi yatardıKocası daBuruşuk tenli bir kadınınBurduğuYerlerden doğardı güneşOradan gelirdi…
-
Değişimin Şairi: W.B.Yeats
All changed, changed utterly:A terrible beauty is born. -Easter 1916[Her şey değişti, değişti tamamen:Korkunç bir güzellik doğdu] Şairler üsluplarını oturturlar ve ondan sonra vazgeçmesi zor bir hal alır. Bu biraz da alışkanlık gibidir, en iyi olduğu alanı sürekli olarak kullanarak şair bir nefes yakalar, bu doğru ve olması gerekendir ama şairlerin burada kaçırabileceği nokta bu…
-
On
I. rağnafolları topladı dağıldı güneş eskisi evin kargışlarında! II. hoopsa!herzelerarasındahoopsa! veboşluğagelerekdurdu balı çekilmiş bir kavaraydı konuşmak III. dere kenarında ev bir hapaz yemiş yediriyor sürüklenen damkoruklarına IV. malazda hiç balık olur mu kim demiş barbun ekini basbaya altın sandalı bu V. ona sorulursa cafcaflıdır -yitik bulut omuzlarında- partalları atmış besbelli VI. birazdan olgunlaşacak firikler yaz(g)ısız…
-
Şiirde Göstermek
Bir şiir genellikle metaforlarla inşa edilir, bu bizim gördüğümüz bir şeyi düzlem değiştirterek farklı çağrışımlarla yeniden işlememiz anlamına gelir. “Deniz dalgaları gibi vuruyordu saçları yüzüne” denirse bu saçların başka bir imgeyle harmanlanarak boyut atlaması anlamına gelir. Saça yeni bir anlam yükleriz. Bazen somuttan somuta, bazen de somut ve soyut arası geçişler. Yine de şiirde metaforun…
-
Ölüme Şarkı
Bu şiirin ilk satırı ve formunu direkt olarak Eren’in şu sayfadaki harika şiirinden aldım:https://boyleolmasinda.com/2024/02/14/daliye-ve-rilkeye-nazire/ Hal böyleyken, bu da bu şiiri Eren’in eşsiz ve bence inanılmaz da bir girişe sahip şiirine naçizane bir nazire yapar:
-
Sırat
Kara kalpaklı salkımlar büyütüyorMermer sütunlara düşen huzmeBir miğfer yalnız Bir miğfer körBir miğferde kırık kemikleriyleEnrico Dandalo!Neden miğferler yere düşüyorBir karalığa dokunulduğundaNeden üşüşüyor akçıl kuşlar Kurtuba’da bir cami minaresine Florinda la Cava‘nın beybabası Kimlerle görüşüyorÇalılar bir böğürtlene eriştiğindeBu soruların bir cevabı yok.Cevabı yok yaldızı dökülmüşAltın tozlarınınKimse söyleyemez Taş atlarla venedik’e nasıl gidilirAma insanİnsan sürükler yoluİnsan metro…
-
Ufuklarda Yükselen Nazenin Balon: Metin Eloğlu
Onca şair arasından Metin Eloğlu’ya karar kılmamın nedenini hep sorgularım. Neden Yahya Kemal değil, Orhan Veli değil, Nazım Hikmet değil de Metin Eloğlu? Yıllardır heer şiir okumak istediğimde elime onun tüm şiirlerini alır, fal bakar gibi sayfa seçip okurum. Şaşırmadığım hiçbir falım olmadı, hepsi diri ve taptazeydi her zaman. Bunu düşünmeye başladığımda aklıma gelen ilk…
Böyle Olmasın da! 