Kategori: Eren
-
Nihilizm Contra Mutlak: Baharın bir tek çiçeğini bile gözden kaçırmamak
Bir ara X’te Dücane’yi savunan bir flood yazmış ve sonunda da şu ss’i atmıştım. Bu eylemim vesilesiyle tanışıp ara ara mektuplaştığım bir dostum “Yaşlılık mı, âlâ! Sanki gençliğime hayrandım…” adlı yazımdaki nihilizmime “asıl mesele tanrıyı değil, sonsuzu reddetmektir. Sıkıysa sonsuzu reddet” diye özetlenebilecek Dücanevari bir savla karşı çıktı. Sav gayet güzel ve yetkin. Ülkesindeki tepkisel…
-
Vah İstanbul Iyy istanbul Ah İstanbul
Kitabımı şerh ettiğim “Lesboslular” serisinde söylediğim bir parçayı -yeni bir şiir daha ilave ederek- müstakilen de paylaşmak istedim. O gün bahsettiğim Bodler-perest ise bugün aynı sitede yazdığım “Kent Aylağı”dır. Geçen, benim gibi bir Bodler-perest ile yazışırken bana “Kalabalıklar içinde kaybolup kalabalıkların bir parçası olmak”tan bahsetti. Ben de sonraki günlerde Zincirlikuyu metro çıkışının tıklım tıklım çatladığı…
-
Yıkım: Tanışmamız ve Nazire.
Bu iki şiirin ortak hikayesi destansıdır çünkü Emirhan’la tanışmamızın da hikayesidir. X’te rastgele gezinirken Emk adlı hesaba öylesine bakayım dedim. Gözüme profiline koyduğu blog bağlantısı çarptı. Tıkladım. Açılan blogtaki son yayımlanan şiiri açtım. Okumaya başladım. Okudum okudum ve okudum. Tabii gözlerime inanamıyordum, muhayyileme de.. Ya bütün gözlerden uzakta ölmüş bedbaht bir şairin hatırası yaşatılmak istenmiş…
-
Egon Schiele Ya Da Çürük Aşk Neşidesi
Asitil: Buz-Buzul / Asit-Asitil, Satıh: Yüzey, Sathî:Yüzeysel, Muharrik sıf. (Ar. taḥrіk “hareket ettirmek, kımıldatmak”tan muḥarrik) harekete geçiren, kımıldatan, oynatan, tahrik ve teşvik eden, Muharrik kuvvetler, Muharrik-i evvel Bu soneyi Egon Schiele’in resimleriyle uzun bir müddet hemhal olduktan sonra, bütün resimlerdeki ortak ideayı damıtıp zihnimde yeniden ve yeniden yaratak yazdım. Bence Schiele her resminde kendisini değ-iştikçe…
-
Samimi Bir Hesaplaşma: Necip Fazıl, Kör Bir Nokta
Hayatta en korktuğum şey ömrümün sonunda Necip Fazıl gibi mutlak mutsuz ve -her anlamda- daha iyi olmaya yönelik bütün yollarımı iptal etmiş birisi olmak… Necip Fazıl’a -kendisi her haltı bildiğinden- herhalde kimse yeni bir şey öğretemezdi ve bu semavi gayelere bağlanmış mutlak mutsuzluğa bir tanrı bile şifa bulamazdı… Bütün ömrü -kendi küçümseyişiyle- “cüce hesaplaşmalarla” dolu…
-
Ozanın İki Yüzü
İşte, ozanın iki yüzü: Tanpınar/Yahya Kemal ve Necip Fazıl/İsmet Özel Anlayabildiğim kadarıyla tarih boyunca ozanlar iki işlevi sürdürmüş: Kültür berkiticiliği ve Harp borazancılığı. Bugün Tanpınar ve Yahya Kemal’i okuduğumda bir kültürün banilerini görüyorum. Öyle baniler ki, kültürü hem bina ediyor hem de berkitiyorlar. Onlar, muhattabıyla savaşmayan, nezaketle varıldığı takdirde yüksek kültürün leziz, müşfik ve yüce…
Böyle Olmasın da! 