YAZILAR

  • Eren’in Mezmuru

    Yaşam mağlupları için – “Canımın Yarıldığın’ Duyaydım” makamında – Eren’in mezmuru Read more

  • El Etek Çekiş

    Mahsuslar/Mahsusat: Hissedilirler Read more

  • Kaua‘i ‘Ō‘ō’ya Ağıt

    Kaua‘i ‘Ō‘ō’ya Ağıt. Read more

  • Aşkın Gidimliliğine Dair Bir Başka Lakırdı

    İki yıl önce yazdığım bir söyleşinin ilk yarısını üslubu hafifçe tadil ederek yayımlıyorum. “Nihayet doyan aşkın harika etkisin’ bilir misinRuhları özgür kılınca, gövdeleri güzelce bağlar”-Schiller Görkem -Tamam tamam, hadi kapat… Read more

  • Güneşle Ölen Kuşlara

    Gün-düz, ay-dızMustafa S. Kaçalin: gün ‘güneşin doğuşundan bir dahaki doğuşuna kadarki -24 saatlik- zaman’ gündüz ‘güneşin görüldüğü, güneşli zaman’ ay ‘ayın doğuşundan bir dahaki doğuşuna kadarki -4 haftalık ~ 29/30… Read more

  • Rehavet ile Kibir arasında İnsan.

    Müsaadenle ilkin görüşlerimi üstten bir üslupla kabaca belirteyim.İnsanın bir tek kendine üzülüp bir tek kendine sevinebileceğini biliyorum. Bu ya doğrudan ya da dolaylıdan gerçekleşir. Ama sen sana isabet etmeyecek bir… Read more

  • İki Gün, İki Şiir

    Duru Sevgi Türküsü Read more

  • Bir Kapanmaz Boşluk

    Bir dostuma yazdığım cevabı paylaşıyorum. Bu konu hakkında insanlarla sürekli ve fakat dağınık ve parça parça konuşuyorum. Şimdi senin için düşüncelerimi bir dost üslubunda toparlamaya çalışacağım. Dost üslubu derken hakikatten… Read more

  • ÖZEL DEĞİLSEM İNTİHAR EDEYİM Mİ

    Bir dostumla yazışmamızın ertesi günü ona yazdığım cevabı paylaşıyorum. Geçenki sohbetimizde “özel değilsem niçin yaşayayım/intihar etmeyeyim” demiştin, ben de sana bu soruyu kabul etmediğimi, sorunun yoz bir soru olduğunu ve… Read more

  • Eyüp Kitabı -II

    1Böylece bu üç kişi Eyüp’e cevap vermekten vazgeçti, çünkü Eyüp kendi doğruluğundan emindi. 2Ram ailesinden Bûzlu Barakel oğlu Elihu Eyüp’e çok öfkelendi. Çünkü Eyüp kendini Tanrı’dan haklı görüyordu. 3Elihu Eyüp’ün… Read more

Welcome to my blog!

Bağlantılarım:

GÂYEM

Kişi, canına katlanarak can kıvrımlarını yoklayabilmişse -kendisi istemese bile- hayretlik bir marifeti doğurur: İşte şair! Şairden beklentim, yaşayışa karşı takınılan kuşbakışı tasnifçilik tavrını yakması. Canını dürüstlükle yoklayabilmiş birisi, kendi canında, aşağı gördüğünden bin beter bir aşağılık, yüce gördüğünden de bin bihter bir yücelik barındığını göreceğinden bütün canları öz canı bilir. Yaratışınız, kendinizi ayıltıcı bir faaliyete dönüşmüyorsa ne demeye yaratıyorsunuz? Yaratılarınız, anadilinizinle birlikte bir ‘loji’nin meselesi kalacak. Halbuki bizler zaten yaratışlarımızla varolmaktayızdır, eylemlerimizle yarattığımızsa bizzat yaşayışımızdır. Ben de yaşayışımı her defasında bir başka surette yaratarak var kılıyor ve varoluşuma tanıklık ederek onu hatırlıyorum. Sonuçta her kim ki sanatkarsa işi de yaratınıştan (kendini-yaratış, self-creation) ibarettir.