Kategori: Cengizhan
-
-
-
-
lütfen kalk!
ismim savaştan geliyor er meydanında tüfek ve kılıç sesini yansıtıyor kulaklardaoysa ben bir pat duysam yakınımda veya kokusunu alsam barutunbacımın kulaklarını kapatmak için sefer oluyorum her defasında bu muymuş diyecekler adını cenk etmekten alan kişi bu muymuş savaş çıkmasın diye sürekli kınında kılıç tutmayan cengaver hayır değilim hep başkası daha önemli benim için ur mu…
-
-
-
dağ ardında olan gelir
“herkes en güzel bahçelerden gül topladı leylaya / ben ayaklarım çamurlu gelincikler getiriyorum sana”
-
son sahne
bozgun bir gök yaklaşıyor şehreakşamın getirdiği hüzün hüznün giderdiği keder, kederin getirdiği dumur dumurun yanıbaşında bizi bekleyen yaşamgerçeğin önemi yola çıkınca başlıyor odena bitiremediğimiz filmlerin jeneriği çıkıyor sahneyesahne bizim değildir, bulutlar senin gömdüğümüz kuşların hengamesidir yerin başlamak bitirmekse bittik başladığımızdanöldük, öldüm, öldün de dünya çıkmadı ağzımızdanküheylan deh dedi sen koştunkoşma odena koşma kaçacağımız şeyler daha…
-
usturupsuz konuşma
şeyhim şu dilimi çözvakit gecedir gece siyah gün ayandemediklerim dediklerime naziredirat koşarsa dinlenir durduysa çoktan ölmüştüryelesi nerede bitmişse orası evidir şeyhim şu dilimi bağışlane var yani her sokakta bankaysasoframın altında faiz penceremin kenarında amerikane çok politika hepsi dışaçıklaması güç susmak sustukça kalbimde ağrıdırgece uyuyamayanın azrailidirkolyenin boynunda durması ayetle sabittirşeyhim şu dilimi alkonuştuğum her dakika kalbime…
Böyle Olmasın da! 